• covid19 | koronabirusa,  gaztelumendi.eus,  hurrengo geltokia

    Slavoj Žižek: “Elkarrekin baino ez gara salbatuko”

    Esloveniar pentsalari ospetsuak dio elkarrekin bakarrik salbatuko garela. Oraindik ikasi ez badugu, solidarioagoak egingo gaituzten krisi berriak behar ditugu, antza.

    El Pais egunkarian elkarrizketa irakurri dut, testuarekin pdf-a bidali diet lagun batzuei. Baina berriz irakurri ostean pentsatu dut euskaratu eta berrirakurri eta gure artean hedatzea.

    Bakardadea da koronabirusaren aurreko bizitzatik faltan botatzen duena.  “Ez dut broma merke postmoderno gisa esaten“, aipatzen du filosofo esloveniarrak, jakinda aitorpena, asko jota, paradoxikoa dela: “Rock star filosofoa moduan mundu osoan hitzaldi jendetsuak ematera ohituta dagoena, orain apenas irteten den Esloveniako hiriburuan duen etxetik. Handik, bideo-deiei erantzuten die, bere sofatik. “Arrisku handikoa naiz, birusa harrapatzen badut ez dut kontatu ere egingo: 71 urte ditut eta diabetes handia, eta gero nire tik-ak ere hor daude“. “Konfinamenduaz gozatzen dut, baina bakardadea faltan botatzen dut, orain inoiz baino gehiago deitzen didatelako, Zoom madarikatua, bonbardatu egiten naute”.

    Idatzi eta idatzi ari delako deitzen diote behin eta berriz.  Anagrama argitaletxeak Como un ladrón en pleno día (2018) liburuaren itzulpena argitaratu berri du gaztelaniaz , udan Hegel in a Wired Brain (Bloomsbury, 2020) atera zuen eta PANdemIC (IZUrriA!, Txalaparta 2020) presazkoa argitaratu zuen, koronabirusa hasi eta 100 egunera. Bi orduko elkarrizketan eskua altxatu behar da hitza eskatzeko. Deprimituta eta umore txarrez dagoela dio “horrela nagoenean, okerrago dagoen norbaitekin hitz egiteak bakarrik animatzen nau“, baina hitzezko energia, ideia disdiratsuak eta dibagazioak xahutzea da. Aipu kultuak, pop aipuak eta bere buruari egindako aipamenak -obra itzela baitauka Zizek pentsalariak: 50 bat liburu, 1989ko ideologiaren objektu sublimetik-. “Gorroto nauten kazetariak bakarrik dira literalak esaten dudanarekin“. Eta premiatzen du: “Goazen istilura, Auschwitzen bezala, lanak libre egingo gaitu“.

    Como un ladrón en pleno día liburuan kontatzen duzu, Lubitschek umorea erabili zuela Holokaustoaren zaurira hurbiltzeko. Prest gaude pandemiaz barre egiteko?
    Oraindik ez. Heroismoak eta beldurrak thriller on bat egin dezaketen arren, gauza izugarriei buruzko komediak ere badaude. Jugoslaviako gerraren ostean, txiste politikorik argienak, arruntenak eta ikaragarrienak sortu ziren. Dramak denbora gehiago behar du. Primo Leviren liburua porrot handia izan zen berrogeiko hamarkadan, 20 urte gehiago behar izan ziren arrakasta lortzeko. Oraindik ez gaude hor, baina umorea itzuliko da eta iluna eta basatia izango da.

    Ez al dago gaur egungo memeetan, Twitter sarean?
    Izan daiteke. Eslovenian museo etnografikoak koronabirusari buruzko txantxak bildu ditu. Hala dirudien arren, hau ez ez da txantxa: batzuek hiriko zati abandonatuak berreskuratu nahi dituzte, birusa pasa dutenek edan eta dantza egin dezaten, orgiak egin ditzaten.

    Ghetto bat, eta ondo?
    Izugarri gustatzen zait. Leku batzutan asko dira bizirik atera direnak, egin lezakete.

    IZUrriA! (PANdemIC) liburuan esaten zenuen oso nekatuta geundela. Nola gaude orain?
    Neke kronikoarekin. Udaberrian gehiago sufritzen genuen, baina orain, Eslovenian 20 aldiz gehiago kutsatu arren, jendea axolagabeagoa da. Ez da ospatzeko axolagabekeria, desesperatua da. Inork ez daki zer gertatuko den. Jendea, desira galtzen ari da. Sarajevon, frankotiratzaileak teilatuetan zeudela, jendea bizirauteko borrokatzen zen; gero, gerra amaitu zenean, suizidioak iritsi ziren. Uste dut orain gauza bera gertatuko dela. Urte erdian, baliteke osasun-krisia kontrolatuago egotea, gero ekonomikoa etorriko da, eta hirugarren olatua psikologikoa izango da, erorketa emozionalak, suntsitutako belaunaldiak.

    Nola egin aurre arlo publikotik?
    Estatu indartsu eta eraginkorrak behar ditugu, baina ez da gutxietsi behar tokiko sareen autokudeaketa. Krisiak gugandik okerrena atera omen du. Barkatu. Nik osasun arazoak izan nituen konfinamenduan, eta  laguntza itzela jaso nuen, ez bakarrik mediku eta erizainengandik, auzokoengandik, elkarteengandik. Jende arruntaren etikan sinesten hasi nintzen. Hau egin behar da, eta ni hemen nago. Ezkerrak erabili beharko luke, ez manipulatu, elkartasunetik esnatze hau.

    Hala ere, txertoen banaketan, maskarekin edo arnasgailuekin gertatu zen bezala, logika kapitalistak arrakasta izan du, onenak irabaz dezala.
    Hipokrisia handia dago. Mundu guztiarentzat egongo zela esan zuten eta eskuratzeko orduan aldeak ikusten ari gara, adibidez, Israel palestinarrei ukatuz. Logika inozo bat da, mundu globalizatu batean, denok salbu egon behar dugu. Ez naiz inozoa — ez dut esaten koronabirusak komunismoa ekarriko duenik —, baina ezta ezkorra ere: elkartasun berri honek dituen aukeretan sinesten dut. Xehetasun txiki eta zoragarri bat: elkarrizketa batean, BioNtecheko sortzaile turkiarrak [Ugur Sahin doktorea, bere emazte Özlem Türecirekin batera] zera esan zuen: “Guk ezin dugu dena egin, beste txerto batzuk behar ditugu“. Enpresaburu bat “non dago lehia” galdetzen! Hau edertasuna! Bikote horren lanak politikoki zuzenak diren txorakeria guztiak baino gehiago egin ditu arrazakeriaren aurka. Jendeak dio: “Kapitalismoak bizirik iraungo du“. Nik erantzun: “Izugarri aldatu da“. Gobernu kontserbadoreek ere, Trumpek eta Boris Johnsonek, gauza pentsaezinak egin dituzte: nazionalizatzea, esku hartzea edo oinarrizko errenta unibertsalaren elementuak de facto sartzea.

    Egun argiko lapurra liburuan sistema gu konturatu gabe nola aldatzen den aipatzen duzu. Lapurra hobeto ikusi al duzu?
    Hainbat zentzutan. Alde batetik, aberastasunaren kontzentrazio lotsagabea jada ez da sekretua. Nazkagarria da. Ultrakapitalismoan, Gates, Soros eta gainerakoak jakintsuen kontseilu bezala aurkezten dira, aristokrazia berri gisa. Bestetik, Amazonek edo Microsoftek ez dute ustiapen klasikoa egiten — nik lan egiten dut eta zuk aparteko etekina ateratzen duzu —, baizik eta Marxek guztion ongia deitzen zuena pribatizatzen dute, komunikatzen garen espazio partekatua, eta errentez baliatzen dira. Kapitalismoa eredu feudalago eta digitalago baterantz dihoa, non megakonpainia pare batek dena kontrolatuko duen eta Estatuetako segurtasun aparatuekin bat egingo duten.
    Dagoeneko ez gaituzte geolokalizatuta, a ze pitokeria! horrek ez du beldurrik ematen. Izan ere, badakite non zoazen irakurtzen ari zaren liburuan, telebistak zure aurpegi-adierazpena aitortzen du, programa bat gustuko duzun ikusteko; AEBetan, Txinan edo Israelen elkarrizketa pribatuak grabatu egiten dira; Europan jada zaila da 100 euroko billeteak aurkitzea, eta azkenean, kamerari begira eta irribarrez ordainduko dugu. Eta Estatuak dena jakingo du.

    Zientzia-fikzioa dirudi.
    Jada badago interakzio zuzen bat adimenaren eta ordenagailuen artean. Positiboa balitz bezala saltzen dute, horrela, ezinduek aulkia mugitu dezakete “aurrera” edo dena delakoa pentsatuz, baina ez dizute kontatzen zure burua kontrolatzeko ere balio duela. Nire lagun militarrek diote arma nuklearrak ergelentzat direla. Arma psikologikoak, ez propaganda zaharraren zentzuan, baizik eta adimenaren kontrolean, etorkizuna ei dira.

    Adibidez, sareetako desinformazioa elikatzen duten algoritmoak?
    Sare sozialek nolabaiteko askatasuna ematen digute, iraultzarako arma bat dira, udaberri arabiarrean ikusi zen bezala. Horregatik, estatuek kontrolatu nahi dituzte, eta Assange gure garaiko heroia da, hain zuzen ere, jendea aske dela uste duten estatuen kontrola kritikatzean. Ez estraditatzea zuzena izan da, baina ez estraditatzeko arrazoiak okerrak dira. Vanessa Baraitser epaileak bere buruaz beste egiteko arriskua eskatu zuen: “Badakit Assangeren aurkako akusazioa gaizki dagoela, baina ez nago onartzeko prest“.

    Sareak argi eta garbi kontrolatzen diren tokian, arazoa ere badago.
    Noski Assange txinatarra behar dela. Ez dut Txinarekiko inolako begikotasunik, baina hondamendiak eztanda egin zuenean, jendearen osasuna ekonomiaren aurretik jarri zuten. Eta ekonomikoki ere eraginkorra izan zen, erakunde kapitalista handi batzuek orain defendatzen dute berrogeialdi zorrotzak direla baliagarri bakarra. Txinako lagun disidente batek esan zidan: “Alderdiak abantaila bat du Mendebaldearekiko; ez da hurrengo hauteskundeengatik kezkatzen“. Txinak lehentasuna ikusi zuen eta merkatuaren mekanismoak baldintzatu zituen; ez dakit nola egiten den hori modu demokratikoan, baina gure interes berekoia da elkartasun global berri bat sortzea. Birus berriak, larrialdi klimatikoak, ondoez soziala… hondamendiak merkatuaren esku utziko ez dituzten gobernuak behar ditugu.

    Gerra batean bezala?
    Ez dut  konparaketa moduan atsegin, baina bai, Bigarren Mundu Gerraren ondoren Rooseveltek arau guztiak hautsi zituenean bezala Orain osasun-sistema globala behar da, eta sistemak ezin badu kudeatu berdin dio, horixe egin behar da. Noizbait ekonomia gizarteratu egin beharko da. Presa hutsez. Estatu demokratiko batek ere ezin du onartu bere biztanleriaren zati handi bat goseak egotea, nahiz eta gertatzen ari den eta eszeptizismoa ulertzen dudan. Baina ezer ez dago lehenetsita, dena irekita dago. Habermas, filosofo alemaniarra, ez zait asko gustatzen, baina esan zuen komodaren salbuespenezko kontua dela inoiz ez dugula hainbeste jakin eta, aldi berean, hain kontziente garela gure ezjakintasunaz. Errealitatea zeharkaezina da. Eta zalantza horien erdian jardun behar dugu.

    Eta ez badugu egiten?
    Errealitatearekin askoz modu ankerragoan egingo dugu topo. Istiluak, arazoak AEBn gertatzen ari denaz ohartzen al zara? Afrikako herrialde bati buruzkoak diruditen titular pentsaezinak. Kapitolioko erasotzaileek zuzen jokatu zuten -herriaren borondatea ordezkatzen ez duen hauteskunde-sistema baten aurka protesta egiten- okerreko arrazoiaren alde -Trump bere alde dagoela sinetsiz-. Trump Kane bezalakoa da Orson Wellesen filmean, pobreen izenean hitz egiten du pobreek beren kabuz hitz egin ez dezaten. Populismo autoritario klasikoarekin kontrastean, faxismoa kasu, demokrazia abolitu eta ordena berri bat inposatu nahi duena, egungo populismoak ez du programarik. Horregatik, beren helburua mugarik gabe atzeratzen dute. Trumpen benetako biktimak elite liberal korporatiboen aurkako berriketa serio hartzen dutenak dira.

    Ezkorra ala baikorra al zara etorkizunari dagokionez?
    Woody Allenek 1979an idatzi zuen: “Gizateria bidegurutze batean dago. Desesperantzara garamatza bide batek eta etsipenera besteak. Desagerpena azken batean “. Krisia onartu behar da, inozoak izan barik. Txertoekin jendeak esaten du: “Azkenean tunelaren amaieran ikusiko dugu argia”. Noski ikusten dugula: eta aurrez aurre trena dator.

    Beraz, ezkorra?
    Hori da nire paradoxa. Hala naiz epe laburrean, zoriontsu izateko modu bakarra da batzuetan, zerbait ona gertatzen denean. Baina, aldi berean, baikor etsitua naiz. Elkarrekin bakarrik salbatuko gara. Oraindik ez badugu ikasi, krisi berriak behar ditugu antolatuagoak eta solidarioagoak izateko. Espero dut ez izatea oso basatiak.

    Gazteak kaltetuenak izan balira, serioago hartuko genuen hau?
    Hain da tristea. Esan gabe, denok onartu dugu: sakrifika ditzagun zaharrak. Biziraupenaren basakeria praktikatzen dugu. Atsekabetu egiten nau, baita ere, herrialde batzuetan, Yemenen, Armenian, gatazkak koronabirusak ordezkatu dituela ikustean. Pandemiak geldiarazi egingo zituela pentsatu nuen.

    Hedabideok ahaztu egin ditugu?
    Nire gaitzespena ez da hedabideek enfasia jartzea koronabirusean, baizik eta ez lotzea klima-aldaketarekin edo ondoez sozialarekin, patologia beraren parte den aldetik. Koronabirusa ez zen zerutik erori, ez zen saguzaharr zopa batetik irten Wuhango bazter batean; sistema baten parte da. Ez new age zentzuan, naturak kapitalismoaren aurka duen mendeku espiritual gisa. Covid 19a materialismo hutsa da, esanahirik gabeko prozesua, besterik gabe gertatzen dena, baina jakina, baldintza ekonomiko jakin batzuetan gertatzen dena. Natura suspertu egingo da, horrek ez nau kezkatzen, kontua da ea bertan lekurik izango den guretzat.

  • gaztelumendi.eus

    15 urte hemen idazten, esaten, aldarrikatzen, entzuten, pentsatzen

    2004ko abenduaren 3n sortu nuen nire lehendabiziko bloga.
    Eta geroztik, lantzean behin; batzutan sarri, maiz gutxi, eta ahal dudanero botatzen ditut nire aldarri kezka eta burutazioak hemen.
    Bloga zen, webgunea da, irudia hitza soinua bideoak txioak… sartzen ahal dira hemen.
    Garai batean feed back ugari zegoen, parte hartzea esaten genion.
    Gaur gehiago da artxibo digital bat, izatekotan.

    • Nire bizitzaren herena hemen dago. Garai honetan. Eta maite dut.
    • Adierazpen askatasuna lantzeko tresna izan da niretzat. Horretan dihardut.
    • Eskerrik asko inoiz irakurri duzuenoi, besarkada bat idatzi izan duzuenoi, eta musu bat guztioi, maite zaituztet oraindik!

  • agit/prop,  gaztelumendi.eus,  hurrengo geltokia,  ikusi eta ikasi,  larrabetzutik

    Euskaraz edo bestela ez gara?

    Batzuk agian, erraz bizi daitezke #euskaratik eta euskaraz.
    Gure indabak hemendik eta handik atera behar ditugunok, jakin dakigu euskara hutsez noraino heldu gaitezkeen… gure ingurua, gure neska mutikoena, gure enpresena, gure agintariena, gure herrikideak, etorri berriak, aspaldi etorriak… begiratu, eta ondorioak atera.

    ni neu ere agian hobeto biziko nintzateke Zarautzen, edo baserritik urten barik… baina bizitzak kalera atera nau… Aturritik Ebrora… eta nire herria ezagutu ahala… egunero euskaraz bizi gura dogun arren… ondokoaren mugak zeintzuk diren jabetuta… jende guzti hori gure antzera bizitzera gonbidatu gura neuke…

    baina… UEMAko herrietan be, gero eta zailagoa da euskaraz bizitzea… eta bertsolariek ere bertso saioak erderaz egiten omen dituzte…
    Euskara da gure territorio libre bakarra idatzi zuen Joseba Sarrionandiak, baina espetxean idatzi ere.

    Gure territorio librea, ahalik eta zabalena, hedatuena, ederrena, eraginkorrena izan dadin… lan asko negar asko eta gogoeta gehiago egin beharko dogu, eta batez be… ingurukoak konbentzitu.

    Bidai on!

    larrabetzutik besarkada bat guztioi

    Aitortzen dut, Maialenen kezka hauek ni ere kezkatu nautela… baina ezker abertzalea, GARA, hizkuntza eta beste kontzeptu asko nahasten diren honetan… gogoeta kolektiboa ere bultzatu daiteke:

    Begirunez, bideoa eta mezua aztertzera gonbidapena.

  • agit/prop,  hurrengo geltokia,  ikusi eta ikasi

    Basque to the future

    Etorkizuna gaur da.
    eta guk #basquetothefuture deitu diogu.
    Eta behinola filmeak bota zituenak, gaur errealitate bide dira.


    Pepsi kola berezia ikusi dugu, Nike markak zapatila hegalariak egin ditu, eta euskaldunok etorkizunarekin amesten jarraitzen dugu.

    Eta gaueko 21:00etan 20151015 historiko honetan istorio berri eta berritzaile bat:

  • agit/prop,  hurrengo geltokia,  i+g

    Chantal Mouffe

    Elkarrizketa politikoak atsegin ditut. Eta gaur egun, horrelako gutxi daude gurean. Sakontasuna, aktualitatea, ikuspegia, estrategia interesatzen zaizkit.
    Ernesto Laclauren bidez izan nuen emakume honen berri: Chantal Mouffe. Eta zenbait liburu eskuratu nituen Katakrak liburudendan, eta sarean beste batzuk. Eta handik eta hemendik Hegemonia edo Estrategia sozialista kontzeptuak neureganatzeari ekin diot aspaldi honetan.
    tuerkaMouffe
    hegemoniaEstrategia
    Ernest Laclau berriki hil da, eta Mario Zubiagak oso artikulu interesgarria argitaratu zuen GARA egunkarian. Eta Euskal Herrira etortzekotan zela kontatu zigun arren azkenean ezin izan dugu bere hitzaldirik berton aditu. Baina sarean hainbat testigantza utzi ditu Laclauk ere, eta jarraitzaile asko ditu mundu osoan. Eta lekukotasun horretan dihardu bere emazte, kide eta lagun den Chantalek ere.

    Mario Zubiagaren artikulua GARA egunkarian. 2014-04-15
    Mario Zubiagaren artikulua GARA egunkarian. 2014-04-15


    Eta bart, sare sozialetan La Tuerka saiokoek elkarrizketatuko zutela jakitean adi egon nintzaion pantailari.

    Zorionak Pablo Iglesias eta La Tuerka telebista saioko kide guztiei. Formazio politikorako (FP) oso tresna interesgarria eta eskuragarria sortu eta bultzatzen ari dira, sarean eta mundu guztiarentzat.

    iglesiasmouffe

  • agit/prop,  hurrengo geltokia

    Gernika

    1937ko astelehen hura, azoka eguna, apirila….. gaur.

    Gaur, egun osoan zehar sortutako gogoetak ekarriko ditut hona, berbak, irudiak, ideiak, ametsak, amorruz betetako negar malko eta oihuak, etorkizunari begiradak…

     

     

     

     

    Gernika Mikel Laboaren doinuetan

    http://youtu.be/sQbMu8Lg03c

    Eta gaua Bilbon bukatu nuen, Kafe Antzokian…eta bertan be, Mikel Laboarekin Maite Mursego, Eneko Moby Dick eta Ibon RG



     

  • hurrengo geltokia?
    gaztelumendi.eus,  hurrengo geltokia,  i+g,  ikusi eta ikasi

    Hurrengo geltokia

    Eta halako batean fisioterapeutak bizkarreko minaren zergaitiaz jakiteko, galderak egiten dizkizu. Bizitzaz. Lanaz. Erritmoaz… eta mina arindu beharrean kezka eragiten dizu. Bizkarretik burura.
    Gero hazurrak, eta bestelakoak bideratzen saiatzen da. Minak ekarriko du atsegina. Ekaitzak barea.
    Eta galderak zeure buruari. Kezkak irakuten du. Minak ere bai.
    Ezer ez da kasualitatea. Jezartzen zaren aulkiak, bileren edo lan ildoen dinamikak, kilometroek, autoaren gaitasunak, egoera ekonomikoak… denek eragiten digute, buruan, gorputzean…. edota bihotzean.
    STOP jartzen duen seinaleari so, gelditzea erabakitzen duzu. zedaelpaso bat izan zitekeen, laburra, azkarra… edota geldiune bat. Pausatuagoa.
    Orduan, orduak. Gauak eta egunak. Asteak. Buruhausteak.
    Zirt edo zart. Bart pentsatua, zelan adierazi gaur. Bilerak. Tentsioa. Borondatea eta aurrera begirako kezkak.
    Erabakia hartu eta gauzatu. Bukatu da, norabide aldaketa bat derrigorrezkoa da, funtsezkoa aurrera egiteko. Estrategikoa esango lukete gidariek, beharrezkoa bidailagunek…

    Norabide aldaketa

    Lanbideren bulegora joatearekin batera, paper mordo bat daramatzazu eskuan, bateko eta besteko. Eta gehiago behar dituzu beharbada. Atsegin osoz mintzatzen zaizkizu bertakoak, ilarak daude. Aurpegiak. Jendea. Derrigorrean lanik gabe daudenen pare, lana uztea erabaki duenaren lotsa. Aurrez aurre.
    Hala ere, ondo egin dizu etenak. Kioskora lasaiago zoaz egunkarien bila, informazioa beste modu batera jasotzen duzu orain, rss jarioek ez zaituzte itotzen, eta twitter sareari ere… tarte atseginagoa eskaintzen diozu. Txikienek ordu eskaintza eskertzen dute, etxekoek orduak -eta otorduak-, norberak bizitza zer den dastatzen duen unean konturatzen da urratsaren balioaz. Eta ez da damutzen, ez horixe.

    Eta orain zer?
    Ikasi, ikasi eta ikasi. Formazioa, aurrera jarraitzeko. Horregatik gustatzen zaizkit horrenbeste Nelson Mandelaren aipamen euskaratu hauek.
    Eta formazioari ekin diot. Ikasteko premia somatzen dut, nigan bezala inguruan. Jakintza partekatzea, sozializatzea da hurrengo helburua. Ezberdinak lanean jartzea, indar egitea, proiektu berriak sortzea, etorkizuneko erronkei gaurdanik heltzea, orpoz orpo, eskuz esku… bideak esango.
    Bideak dira interesgarrienak, prozesuak. Eta prozesuak, partehartzea, irekitasuna zelan landu hausnartu, pentsatu, asmatu, ikusi, ikertu, garatu..

    Horretarako zer?

    • Formazio teknikoa (html5 funtsezkoa)
    • Formazio ideologikoa (ekonomia soziala, berrikuntza eta identitatea)

    Eta horretan aritzeko gogoz. Uda gozatu eta bideak erakutsiko du zuzenena hartua dugun. Bideari helduta, beraz.

  • hurrengo geltokia,  ikusi eta ikasi,  larrabetzutik

    Itxaropenerako 3diak

    Itxaropena, etorkizuna, erronkak eta beste. Irribarrearekin begiratzen diot etorkizunari. Gogotsu, ilusioarekin.
    Euskal Herriaz ari nintekeen, baina batipat herrian, inguru hurbilean ikusten ditudan irudiak dira.
    Lanean ari da jendea, auzolanean. Gogotsu ari gara, ilusioarekin. Eta etorkizuna marrazten, oso koloretsua.
    Hona hemen asteburuko hiru bideotxo, gure errealitatearen irudi.

    Herriko baserriak, plaza, merkatua eta bertso poteoa

    Garmitxa elkartearen alde, auzolanean

    http://youtu.be/3_LE33CUVCA

    Etorkizuneko erronkak, bake prozesuan

    iturriak:

  • agit/prop

    Etorkizun abertzalea

    Udaberria heldu da Euskal Herrira.
    Eguzkitsu loratu dira asteburu osteko egunak. Loretsu esnatu dira gure bazterrak. Udaberriko egunak bizi ditugu idatzietan, entzuten diren elkarrizketetan, susmo politikoan eta tabernako solasaldietan.
    Neguko eguraldian tematuta daude oraindik albistegi ofizialetan, politikari profesionalen ahoetan…. komunikatu eta agiri zaharkituetan.
    independetzia loran

    Etorkizuna gaur
    Eta ni, ikusitakoak ikusita, esperantzari leihoak ireki eta etorkizuna abertzalea dela irudituta nago. Tematu nahi nuke horretan, eta koloretako etorkizuna ikusten diot Euskal Herriaren aldeko jarrera politikoari. Etorkizuna gaur da ordea, gaurdanik dagoelako zer pentsatua eta zer egina.


    Independentziaren aldeko sare soziala

    Eta Independentistak sarea indartsu ikusten dut. Sorrera arrakastatsua izan du, garapen librea behar du orain, partehartzailea. Eta sarea izan gura duenez, baditu ereduak sarean, antolaketari dagokionez, partehartzeari dagokionez… koloreeen erabilerari, kodea irekitzeari. Eskozian, Katalunian, beste nazio batzuetan gu baino trebeagoak dira agian sarearen erabileran, Internet kontuetan. Baina gu be,ari gara esnatzen, ari gara ikasten, ari gara trebatzen…. apurka apurka. Ari gara, eta bagoaz.

    Aberri egunaren koloreak
    Domekan Aberri Eguna ospatu zen hemen eta han. Irunen eta Hendaian. Santiago zubi historikoak, Bidasoak batu zituen bi ekimen, hainbat lagun, ideologia ezberdinak eta asmo bakarrak. Independentziak. Eta Bidasoa da lekuko, Santiago zubia, Irun eta Hendaia, zein den norabidea. Errekatik itsasora. Auzotik herrira. Nazioa munduan. Bide horretan batasunak ematen duen indarrarekin, konfiantzarekin. Ez da bide erreza izango, baina ezta ere batzuk esaten duten bezain aldapatsua.
    Igandeko irudiak Nafarroan.com agerkari digitalak bildutako bideo honetan.

    • Aberri eguna, egun bakarretik dinamika iraunkorrera zelan pasa? Egun bateko ilusiotik, eguneroko lanabes bilakatzeak ez du erraza izan beharko. Politika ofizialetik at, ekimen pratiko etengabera.
    • Hendaia eta Irundik kanpo geratu zutenek, pentsatu beharko dute zer egin aurrerantzean. Bilboko plaza berriko zein Urruñako argazkiek, kezka eragin beharko lieke alderdiotako buruzagiei. Independentziaren bidean murgildu gura ezkero, koloretako argazki anpliatua Bidasoaren ertzetan zegoen. Jendetsua eta irekiagoa askozaz.
    • Euskal Herriak nazio izan gura badu, pausu barriak eta eraginkorrak eman beharko ditu.
    • Treguak eta desarmeak eskatzea ondo dago, baina injerentziarik gabeko egoera batera hurbiltzeko, bakoitzak zer egin asmo duen azaltzea falta da orain.
    • Ni ez naiz Brian Currin, konflikto gutxi konpondu ditut bizitzan, baina Bruselako ekimeneko partaideen kurrikulumak, bizitza irakurrita… otutzen zait gureari ekiteko gogoa badute, lana sobera izango dutela. Eta bidean, euskal herritar ugari izango dutela laguntzeko. Borondaterik ez da falta… eta konponbiderako uneak ikusiko ditugu apurka apurka. (Bruselako ekimena, aurkezpen bideoa)

    gaztEHerria
    GaztEHerria eremu independentista indartsua
    Durangoko sorrera ekitaldiak erakartzen ninduen. Gazte mugimendua bizkortuko zuen ekimenen bat faltan somatzen baitnuen. Errepresioak hainbat gazte kendu ditu paretik, antolatutako jende baliotsua espetxeratu dute, beste askok etxetik ihes egin behar izan du, gartzelara joan baino. Eta gazteek hala ere adorea erakutsi dute. Errepresioaren kontrako dinamikan baino, sorkuntzan murgildu dira. Eta mugimendu anitzagoa, koloretsuagoa, indartsuagoa sortu dutelakoan nago. Segi izan zena baino gehiago da GaztEHerria, eta indartsu erakutsi du bere burua. Antolaketan iaioak dira gazteak, eta indar erakustaldia egin dute Durangon. Aurkezpena, eztabaidak, ekimenak, kontzertu potentea… eta milaka gazteren partehartzea gainera.

    • Gazte abertzale andana batu da ekimenera, nahiz eta batzuk iratzarri ordez, lokartuta jarraitzen duten. Nagusiek paga kendu edo zigortuko dituzten beldur.
    • Independentzia aldarrikatzetik, ekimen pratikoetara urratsa eman beharko dute orain. Kontzertu erraldoietatik, auzoetako lan txiki eta emankorrera.
    • Euskal Herria eremuz zabala den bezala, gazteriaren kezkak Tuteratik Karrantzara, Hernanitik Maulera eta Miarritzetik Etxarrira hedatu beharko da. Orain arte baino gogotsuago beharbada.